^{صبح كه داشتم بطرف دفترم می رفتم سكرترم بهم گفت: صبح بخیر آقای رئیس، تولدتون مبارك! از حق نمیشه گذاشت، احساس خوبی بهم دست داد از اینكه یكی یادش بود.}

^{تقریباً تا ظهر به كارام مشغول بودم. بعدش منشیم درو زد و اومد تو و گفت: میدونین، امروز هوای بیرون عالیه؛ از طرف دیگه امروز تولدتون هست، اگر موافق باشین با هم برای ناهار بریم بیرون، فقط من و شما!}

^{خدای من این یكی از بهترین چیزهائی بوده كه میتونستم انتظار داشته باشم. باشه بریم. برای ناهار رفتیم و البته نه به جای همیشه‌گی. برای نهار بلكه باهم رفتیم یه جای دنج و خیلی اختصاصی. اول از همه دوتا مارتینی سفارش داده و از غذائی عالی در فضائی عالی تر واقعاً لذت بردیم.}

^{وقتی داشتیم برمی‌گشتیم، مشیم رو به من كرده و گفت: میدونین، امروز روزی عالی هست، فكر نمی‌كنین كه اصلاً لازم نباشه برگردیم به اداره؟ مگه نه؟ در جواب گفتم: آره، فكر میكنم همچین هم لازم نباشه. اونم در جواب گفت: پس اگه موافق باشی بد نیست بریم به آپارتمان من.}

^{وقتی وارد آپارتمانش شدیم گفتش: میدونی رئیس، اگه اشكالی نداشته باشه من میرم تو اتاق خوابم. دلم میخواد لباس مناسبی بپوشم تا امروز همیشه به یادتون بمونه شما هم راحت باشید راحت راحت} .

^{در جواب بهش گفتم خواهش می كنم. اون رفت تو اتاق خوابش و بعداز حدود یه پنج شش دقیقه‌ای برگشت. با یه كیك بزرگ تولد در دستش در حالی كه پشت سرش همسرم، بچه‌هام و یه عالمه از دوستام هم پشت سرش بودند كه همه با هم داشتند آواز «تولدت مبارك» رو می‌خوندند.}

^{در حالیكه من اونجا... رو اون كاناپه نشسته بودم... لخت مادرزاد...!!!}